Ga naar hoofdinhoud
AI

Ik gebruik AI om te schrijven. Hier ligt de grens.

3 min lezenBijgewerkt

Laat ik maar meteen open zijn: bij een deel van de artikelen op deze site heeft AI meegeschreven.

Dat is geen bekentenis en geen verkooppraatje. Ik vind het raar om dat te verzwijgen op een site die verder wel uitlegt hoe dingen werken. Dus hier staat wat ik eraan overlaat, wat niet, en wat ik controleer voordat iets online gaat.

Wat het wel doet

Het meeste werk zit niet in het typen. Het zit in weten wat je wilt zeggen, en dat is precies het deel dat niet uit te besteden is.

Waar AI me tijd bespaart is de laag daaromheen:

  • Een eerste opzet. Ik vertel wat ik wil zeggen en tegen wie, en er komt een structuur terug. Die klopt zelden, maar hij geeft me iets om tegenaan te duwen. Een leeg scherm doet dat niet.
  • Herformuleren. Een alinea die krom loopt, drie keer anders. Ik kies of ik gooi ze alle drie weg.
  • Tegenspraak. "Waar is dit te kort door de bocht?" is een vraag waar ik zelf slecht in ben op mijn eigen tekst.
  • Het saaie werk. Meta-omschrijvingen, samenvattingen, een titel die niet te lang wordt.

Wat het niet doet

De mening is van mij. Een standpunt in een artikel hoort een keuze te zijn die ik kan verdedigen, geen gangbare opvatting die een model toevallig als eerste opschreef.

Hetzelfde geldt voor alles wat concreet is. Een voorbeeld uit een project, een bedrag, een meting, wat een klant zei: dat hoort uit mijn eigen werk te komen of uit een bron die ik zelf heb geopend. Een model verzint zo'n detail even vlot als het een echt detail noemt, dus de regel is dat het niet bij het model vandaan komt. Een taalmodel is uitstekend in het produceren van een geloofwaardig cijfer, en dat is precies het probleem.

Dat leerde ik op de harde manier. Op 10 augustus 2026 bleek dat drie artikelen die sinds april live stonden een bronvermelding droegen die een 404 gaf, en twee daarvan noemden een cijfer dat de bron niet zei. Sindsdien draait er elke week een controle die de bronnen van het eerstvolgende artikel echt ophaalt, naast een controle op interne links, afbeeldingen en lengte. Een controle van dit soort is er omdat nakijken door één persoon op één moment niet genoeg is.

Wie er nakijkt

Ik. Er is niemand anders.

Dat klinkt vanzelfsprekend en is het niet. De verleiding bij AI-tekst is dat hij eruitziet alsof hij af is. Hij loopt, de alinea's zijn even lang, er staat nergens een fout. Dat maakt hem makkelijker om door te laten dan een tekst die duidelijk nog rammelt.

De vraag die ik daarbij stel: als iemand me hier morgen over belt, kan ik dit dan uitleggen zonder toneelstuk? Wat die vraag niet doorstaat gaat eruit, ook als het goed geschreven is.

Waarom ik dit opschrijf

Omdat de discussie over AI meestal tussen twee onzinnige uitersten hangt. Of het is vals spel, of het schrijft binnenkort alles.

Geen van beide klopt. Het is gereedschap, met een duidelijke bovengrens: het weet niets van jouw bedrijf, jouw klanten of jouw werk, en het kan niet verantwoordelijk zijn voor wat er online komt.

Dat blijft mijn naam onder de tekst. Dan hoort de controle ook bij mij.

Voor jouw site geldt hetzelfde. Laat AI gerust een eerste versie maken, maar de bedragen, beloftes en voorbeelden erin controleer je zelf, want jij staat er straks voor. Hoe ik teksten, foto's en techniek op een site bij elkaar breng staat bij mijn werkwijze.


Zie ook: Een website is nooit af en Welke camera heb je nodig voor bedrijfsfoto's?.

Meer over AI

Alles →

Verder

Hoe ik werk.