Laat ik maar meteen open zijn: bij een deel van de artikelen op deze site heeft AI meegeschreven.

Dat is geen bekentenis en geen verkooppraatje. Het is gewoon hoe ik werk, en ik vind het raar om dat te verzwijgen op een site die verder wel uitlegt hoe alles in elkaar zit.

Wat het wel doet

Het meeste werk zit niet in het typen. Het zit in weten wat je wilt zeggen, en dat is precies het deel dat niet uit te besteden is.

Waar AI me tijd bespaart is de laag daaromheen:

Een eerste opzet. Ik vertel wat ik wil zeggen en tegen wie, en er komt een structuur terug. Die klopt zelden, maar hij geeft me iets om tegenaan te duwen. Een leeg scherm doet dat niet.
Herformuleren. Een alinea die krom loopt, drie keer anders. Ik kies of ik gooi ze alle drie weg.
Tegenspraak. "Waar is dit te kort door de bocht?" is een vraag waar ik zelf slecht in ben op mijn eigen tekst.
Het saaie werk. Meta-omschrijvingen, samenvattingen, een titel die niet te lang wordt.

Wat het niet doet

De mening is van mij. Als hier staat dat ik bijna nooit een slider bouw, dan is dat omdat ik ze in de praktijk niet zie werken, niet omdat een model dat een gangbaar standpunt vond.

Hetzelfde geldt voor alles wat concreet is. Een voorbeeld uit een project, een bedrag, een meting, wat een klant zei: dat komt uit mijn eigen werk of het staat er niet. Een taalmodel is uitstekend in het produceren van een geloofwaardig cijfer, en dat is precies het probleem.

Er is een moment geweest dat ik dat op de harde manier leerde. Drie artikelen op deze site droegen een bronvermelding die niet meer bestond, en bij twee daarvan zei de bron niet wat ik beweerde. Vier maanden lang. Sindsdien draait er elke week een controle die de bronnen echt ophaalt, en die controle is er gekomen omdat ik mezelf niet vertrouw op dat punt.

Wie er nakijkt

Ik. Er is niemand anders.

Dat klinkt vanzelfsprekend en is het niet. De verleiding bij AI-tekst is dat hij eruitziet alsof hij af is. Hij loopt, de alinea's zijn even lang, er staat nergens een fout. Dat maakt hem makkelijker om door te laten dan een tekst die duidelijk nog rammelt.

Dus lees ik elk stuk hardop terug met één vraag: als iemand me hier morgen over belt, kan ik dit dan uitleggen zonder toneelstuk? Wat die vraag niet doorstaat gaat eruit, ook als het goed geschreven is.

Waarom ik dit opschrijf

Omdat de discussie over AI meestal tussen twee onzinnige uitersten hangt. Of het is vals spel, of het schrijft binnenkort alles.

Geen van beide klopt. Het is gereedschap, met een duidelijke bovengrens: het weet niets van jouw bedrijf, jouw klanten of jouw werk, en het kan niet verantwoordelijk zijn voor wat er online komt.

Dat blijft mijn naam onder de tekst. Dan hoort de controle ook bij mij.

Zie ook: Een website is nooit af en Leer eerst kijken, de camera haalt je in. Benieuwd hoe ik werk? Lees mijn werkwijze.