Waarom ik nooit meer dan drie lenzen meeneem

Ik heb negen Nikkor-lenzen. Op een shoot pak ik er twee, soms drie.

Niet omdat ik lui ben. Omdat het beter werkt.

Kiezen vooraf is beter dan kiezen onderweg

Iedere lens geeft een ander beeld. Iedere wissel breekt het moment waarin je zit.

De 85mm dwingt me naar achter. De 35mm dwingt me dichterbij. De 14-24 dwingt me naar lijnen, niet naar gezichten.

Dat is geen beperking. Dat is richting.

Als ik zes lenzen meeneem, denk ik tijdens de shoot aan welke ik moet pakken. Als ik er twee meeneem die ik vooraf heb gekozen, denk ik aan jou.

Hoe ik kies

Een paar combinaties die bij mij werken:

• Portret, rustige locatie: 85mm f/1.2 + 35mm f/1.2. Dichtbij voor het gezicht, iets wijder voor context.
• Reportage, event: 24-70 f/2.8 + 70-200 f/2.8. Alles dekkend zonder gemis.
• Architectuur, omgeving: 14-24 f/2.8 + 24-70 f/2.8. Lijnen en ruimte, plus flexibiliteit.
• Straat: 35mm f/1.2 + 85mm f/1.2. Dichtbij zonder groothoekvertekening, en bereik voor als ik niet dichterbij kan.
• Wildlife, sport: 400mm f/4.5 + 70-200 f/2.8. Bereik en medium-tele als alternatief.

Ik sta voor de deur met twee lenzen die elkaar aanvullen. Nooit drie die hetzelfde doen.

De 85 telt niet mee in die twee

Er zit een uitzondering in dit verhaal: de 85mm f/1.2 gaat sowieso mee. Bij een portretshoot is dat een van de twee gekozen brandpunten. Bij een reportage, een pand of een dag achter dieren aan is hij dat niet, en ligt hij in de tas zonder dat er die dag per se iets mee gebeurt.

Dat is geen derde lens erbij en het breekt de regel hierboven niet. Het uitgangspunt blijft twee brandpunten die vooraf gekozen zijn voor wat er die dag moet gebeuren. Wat er daarnaast meegaat is een keuze die niet elke ochtend opnieuw gemaakt wordt.

Beperking is een creatieve tool

Meer gear in de tas geeft je het gevoel dat je voorbereid bent.

In werkelijkheid geeft het je keuzestress op een moment dat je flow nodig hebt.

De beste beelden uit mijn portfolio zijn niet gemaakt met zes lenzen in de tas. Ze zijn gemaakt met twee, op een moment waar ik niet hoefde te twijfelen.

Wanneer wel drie

Er zijn shoots waar twee niet genoeg is:

• Events met afwisselende ruimtes (wide + standaard + tele)
• Bedrijfsreportages met portret én werkvloer én detail
• Reportages met dieren én landschap én detail

Dan pak ik er drie. Maar het uitgangspunt is: twee, tenzij.

Wat dit betekent voor jou

Als je een shoot met mij plant, vraag ik altijd wat er gefotografeerd moet worden en waar. Niet uit technische nieuwsgierigheid, maar zodat ik met de juiste keuze in mijn tas aankom.

Plan een shoot →

Twijfel je tussen twee brandpunten voor een bepaalde ruimte, dan zet de beeldhoek-calculator ze naast elkaar.

Zie ook: Wat een 85mm f/1.2 doet en een smartphone niet kan. Of bekijk de fotografie-aanpak en mijn complete gear.